Polska – Dania. Na pograniczu dwóch kultur

Prawie pięćdziesięcioletni pobyt w Danii spowodował, że Włodzimierz Herman zapuścił głęboko korzenie w kulturze skandynawskiej, stając się swoistym pomostem między literaturą polską i duńską.
Autor książki tłumaczy zarówno z, jak i na język duński.
Wydobywa z zapomnienia „starych” duńskich autorów, czym wpisuje się trwale do historii literatury obu krajów, zwłaszcza, że Herman nie zerwał więzi z krajem swojego urodzenia i artystycznego startu.
To godne odnotowania, co uwzględniły w obu krajach czynniki odpowiedzialne za wymianę kulturalną (…).
Cieszymy się, że w osobie Włodzimierza Hermana znaleźliśmy niezwykle kompetentną osobę, która wnosi wkład w poszerzanie horyzontów polskiej i duńskiej humanistyki na wielu polach: literatury, teatrologii i filozofii, głównie za sprawą przekładów oraz opracowań scenicznych sztuk i dzieł choćby Szymona Anskiego, Sørena Kierkegaarda czy Ludviga Holberga.(…) dla mnie najdawniejszym wspomnieniem z dalekiego ukraińskiego dzieciństwa jest księga bajek Andersena (…).
Andersen sprawił, że kochałem Danię, zanim ją jeszcze poznałem (…).Jarosław IwaszkiewiczNie, ja takiego uczucia nie doznałem.
Mój świat baśniowy roztaczał się z wierzchołków wysokich drzew syberyjskich, na które wspinaliśmy się jako chłopcy, by wykradać ptakom jajka z gniazd.
Wówczas i długo jeszcze później ani o Danii, ani o Andersenie nie słyszałem.
Odkryłem go dopiero jako dojrzały człowiek.
Czytałem go w oryginale, po duńsku, tłumacząc się sobie samemu – dorosłemu mężczyźnie – że ten genialny pisarz tworzył swoje baśnie tylko pozornie dla dzieci.
Parafrazując Iwaszkiewicza i wyrażając się nieco górnolotnie mogę powiedzieć: poznałem i pokochałem Danię zanim poznałem i pokochałem baśnie Hansa Christiana Andersena.Włodzimierz Herman