Angst

Tytułowy strach to dobry doradca.
Akcja tych szybkich, opatrzonych przewrotnymi zakończeniami i doskonale spointowanych opowiadań niesamowitych toczy się w postświecie literatury gotyku.
Wszystko w nich jest nibyrealne, ale to tylko plamy, piksele i krzywizny grozy, z których po raz kolejny ustalana jest nasza wewnętrzna rzeczywistość.
Zostaliśmy skrzywdzeni, oszukani — i dlatego musimy tak bardzo pokochać ten nowy, dręczący ludzi świat.
Gustaw Rajmus jest prekursorskim terapeutą współczesności: uważnie pilnuje, żebyśmy czasami nie przestali się bać.
Bo wtedy będzie po nas.Dariusz MuszerSpojrzenie Gustawa Rajmusa koncertuje się na drobiazgach codziennego życia, wokół których narasta niepokojąca dziwność, przeistaczająca się niepostrzeżenie w grozę.
Angst subtelnie, ale dobitnie pokazuje, ile takich ziaren grozy tkwi w otaczającej nas zwykłości i jakie upiorności mogą z nich wykiełkować.
Wszak największym horrorem jest samo istnienie.Wojciech Gunia