Sosna pinia Pinus pinea in.Sosna parasolowata C15/2-2,3m *K13

Wprowadzi śródziemnomorski akcent...
Sosna pinia in.
Sosna parasolowata łac.
Pinus pinea Jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych i kulturowo zakorzenionych gatunków drzew iglastych basenu Morza Śródziemnego.
Jej sylwetka – szeroka, płaska, niemal geometryczna korona wsparta na prostym, masywnym pniu – od starożytności stanowiła element krajobrazu południowej Europy, symbolizując trwałość, stabilność i związek człowieka z naturą.
W warunkach naturalnych Pinus pinea osiąga 20–25 m wysokości, rzadziej do 30 m.
W młodym wieku wykazuje regularny, stożkowaty pokrój, który z biegiem lat przechodzi w formę szeroko rozpostartej, parasolowatej korony – cechy niemal unikalnej wśród sosen.
Pień jest: prosty, wyraźnie wykształcony, pokryty grubą, głęboko spękaną korą o barwie czerwonobrązowej do brunatnej, odporny na uszkodzenia mechaniczne i wysokie temperatury.
Korona drzewa tworzy rozległą, horyzontalną strukturę, dzięki czemu pinia stanowi wybitnie architektoniczny element krajobrazu i jeden z najlepszych soliterów w ogrodach o dużej przestrzeni.
Igły sosny piniowej są zebrane po dwie w pęczku, długie, 10–20 cm, sztywne, lekko skręcone, barwy zielonej lub niebieskawozielonej, utrzymujące się na pędach 2–4 lata.
Ich budowa anatomiczna – gruba kutykula i ograniczona powierzchnia transpiracyjna – stanowi doskonałe przystosowanie do długotrwałej suszy, silnego nasłonecznienia i wiatru, charakterystycznych dla środowisk śródziemnomorskich.
Pinus pinea jest gatunkiem jednopiennym, zapylanym przez wiatr.
Kwiaty męskie i żeńskie występują na tym samym osobniku, a proces zapylenia inicjuje jeden z najdłuższych cykli dojrzewania szyszek wśród sosen.
Szyszki: bardzo duże, kuliste do jajowatych, osiągają 8–15 cm długości, dojrzewają aż 3 lata, posiadają grube, silnie zdrewniałe łuski.
Nasiona – znane jako orzeszki piniowe – są jednymi z największych w obrębie rodzaju Pinus.
Pozbawione skrzydełek, bogate w tłuszcze nienasycone, białko oraz mikroelementy, od tysiącleci stanowiły cenny składnik diety ludów basenu Morza Śródziemnego.
Ich znaczenie użytkowe sprawiło, że Pinus pinea była sadzona i chroniona już w starożytnym Rzymie, co dodatkowo podkreśla jej wyjątkową pozycję w historii relacji człowieka z drzewami.
Sosna pinia jest gatunkiem wybitnie kserotermicznym, doskonale przystosowanym do warunków, które dla wielu drzew stanowią barierę rozwojową.
Wykształca silny, głęboki system korzeniowy, umożliwiający stabilizację gleb piaszczystych i wydmowych, pobieranie wody z głębszych warstw profilu glebowego oraz odporność na długotrwałe okresy bezopadowe.
Wysoka tolerancja na zasolenie powietrza i gleby sprawia, że Pinus pinea doskonale znosi warunki nadmorskie, a także coraz częściej spotykane w Europie Środkowej epizody suszy i upałów.
Drzewo to należy do gatunków długowiecznych – pojedyncze egzemplarze mogą żyć 200–250 lat, zachowując przy tym stabilną strukturę i wysoką wartość krajobrazową.
Photo: Burgkirsch, CC BY-SA 2.0 DE , via Wikimedia Commons Rady ogrodnika: W warunkach Europy Środkowej Pinus pinea najlepiej rozwija się na stanowiskach: silnie nasłonecznionych, osłoniętych od mroźnych, północnych wiatrów, o podłożu lekkim, piaszczystym lub piaszczysto-żwirowym, doskonale zdrenowanym.
W młodym wieku wymaga ochrony zimowej, jednak z wiekiem wykazuje rosnącą odporność na spadki temperatur, osiągając tolerancję do około –12 / –15°C.
Z tego względu pinia jest szczególnie polecana do ogrodów przydomowych w cieplejszych rejonach kraju, dużych pojemników tarasowych, ogrodów śródziemnomorskich i nowoczesnych założeń krajobrazowych.
Sadzonka Pinus pinea to inwestycja długoterminowa.
Już od młodego wieku drzewo prezentuje elegancki, uporządkowany pokrój, który z czasem przekształca się w spektakularną, parasolowatą sylwetkę.
Jest to gatunek o wysokiej wartości architektonicznej, doskonały jako soliter, budujący klimat południowej Europy nawet w surowym krajobrazie, łączący funkcję ozdobną i użytkową.
W naszej ofercie drzewka o wysokości około 2 - 2,3 m ukorzenione w 15-litrowych pojemnikach.
Opracowanie: MB Photo miniaturka: Karora, Public domain, via Wikimedia Commons Recenzje