Znaki zapytania

Znak zapytania jest jak ziarno.
Kiełkuje w mózgu, w jego pofałdowanej strukturze, w cichym zakątku jego kory.
Pęcznieje z każdą myślą, emocją, pomysłem i zaniepokojeniem.
Z każdym lękiem.
Rośnie z dnia na dzień, a za pierwszym znakiem zapytania wzrastają kolejne.
Wkrótce ta metafizyczna epidemia ogarnia całe ciało i zamienia każdą jego tkankę w tętniący las znaków zapytania.
Tworzy nieprzebytą dżunglę pytań szukających odpowiedzi ukrytych w biotopie rozgałęziających się tropów.Znaki zapytania określają nas samych, nasze myśli, nasze troski, nasze lęki i nasze pragnienia.
Ten tomik poezji jest właśnie o tym.
O autorze.
O mnie.
Być może również o Tobie.
Wiersze te odkrywają to, czego nie chcemy ujawniać.
Kierują wiązkę światła na skrzętnie ukrywane strachy w mrokach naszego wewnętrznego mikro(makro)kosmosu.
Joanna Piwowarska – ciałem młoda, duszą stara marzycielka ścierająca się o pumeks rzeczywistości.
Napięta strzała nadwrażliwości o grocie z liter gruchocącym ściany labiryntu obojętności.
Wierszokletka, poetka, introwertyczka z duszą emocjonalnego ekshibicjonisty.
Matka i żona.
Z przyzwyczajenia człowiek.