Wspólnota po Człowieku, t. 1: Współ-życie

Człowiek nie jest światu potrzebny?
Być może, w perspektywie narastającego kryzysu ekologicznego, nadszedł czas, by sobie to uświadomić.
Człowiek – rozumiany nie jako gatunek, a jako humanistyczna idea – się skończył.
Poszukiwanie nowych sposobów wyjścia z tej sytuacji musi nas prowadzić ku perspektywie posthumanistycznej, czyli takiej, która nie oddaje pierwszeństwa temu, co ludzkie, a raczej ustawia nas w egalitarnej relacji pośród innych istnień, współtworzących z nami świat.
Podstawową kategorią dla takiego rozumienia rzeczywistości okazuje się wspólnota: jest ona eko-logiczna oraz wydarza się tu-i-teraz.
Otaczający nas świat składa się z relacji, które współtworzymy, pozostając jednocześnie sobą, ucieleśnieni i usytuowani.
Oto podstawa do tworzenia nowego sposobu ujmowania wszelkiego współ-życia.
Wspólnota po Człowieku to próba pomyślenia świata inaczej – wbrew dotychczasowym hierarchiom, przy użyciu nowych pojęć, nie tyle przeciw humanizmowi, ile ze świadomością jego ograniczeń.Książka dra Markiewicza stanowi swoisty i pięknie uporządkowany podręcznik najrozmaitszych ścieżek dociekań i analiz badań posthumanistycznych (szkół, teorii, metodologii), gdzie walory zarówno ujęcia historycznego, jak i te związane z koncertowymi interpretacjami tworzą znakomitą i spójną całość.
Ta architektura pracy, bardzo transparentna, przyjazna dla czytelnika, pomaga zrozumieć posthumanistyczny horyzont.
[…] To nie jest smutna książka.
To praca niezwykle wrażliwa.Z recenzjidra hab.
Zbigniewa Kadłubka, prof.
UŚ