O poprawę losu dzieci porzuconych i osieroconych

Wspólnym mianownikiem łączącym przywołane w tytule postacie pedagogów jest dziecko – zaniedbane, osierocone, często pozbawione troski i miłości rodziców.
Podobnie jak Janusz Korczak, również Czesław Babicki oraz Kazimierz Lisiecki zajęli się dziećmi opuszczonymi, a w przypadku ostatniego z wymienionych – „dziećmi ulicy”.
Ich determinacja i odwaga w niesieniu pomocy dziecku porzuco-nemu, zaniedbanemu zasługuje na przypomnienie.
Każdy z nich zajmował się dziećmi wykluczonymi społecznie, materialnie, ale też w jakiś sposób ze środowiska rodzinnego.
Każdy z nich na własny, oryginalny sposób starał się zapewnić dzieciom bezpieczeństwo i szansę na lepszą przyszłość.
Autorce książki udało się przybliżyć i przypomnieć postacie pedagogów, którzy chcieli dać dzieciom namiastkę domu i czynili to z powodzeniem.Z recenzji dr hab.
Beaty Topij-Stempińskiej,prof.
Uniwersytetu Ignatianum w KrakowieJanusz Korczak, Józef Czesław Babicki i Kazimierz Lisiecki wnieśli istotny wkład do teorii i praktyki działalności opiekuńczej.
Poświęcono im już wiele opracowań, zwłaszcza osobie i dokonaniom J.
Korczaka.
Dlatego w niniejszej publikacji Autorka starała się w jak największym stopniu oddać głos samym pedagogom oraz tym, którzy dobrze ich znali i obserwowali ich działalność.
Stąd w tekście zamieszczono wiele cytatów oraz dodatkowo w Aneksie wybrane obszerne fragmenty rozważań pedagogicznych twórców prezentowanych koncepcji.