Szklanka z koszyczkiem

Ośmioletnia Antoninka, zwana Inką, wraz z mamą wyprowadza się z nowego, kolorowego osiedla do starego, szarego bloku, pamiętającego czasy PRL.
Kilka tygodni wcześniej tata Inki zniknął i dotąd się nie pojawił.
Mama tłumaczy Ince, że nie będzie już z nimi mieszkał.Inka, która uważa tatę za superbohatera, nie wierzy słowom mamy.
W tajemnicy wciąż na niego czeka.
Mieszkanie w szarym bloku zupełnie jej się nie podoba.
Tęskni też za przyjaciółmi i dawnym osiedlem.W pierwszym dniu po przeprowadzce Inka znajduje w kuchennej szafce dwie szklanki z koszyczkiem.
Jeszcze nie wie, że mają one moc przenoszenia w czasie.
Pewnego dnia Inka z mamą piją lemoniadę z tych magicznych szklanek.
W jednej sekundzie przenoszą się do roku 1987, a mama zamienia się w ośmioletnią dziewczynkę.Okazuje się, że jest to podróż w tę i z powrotem.
Wystarczy znów wypić ze szklanek z koszyczkiem, o które w latach 80.
nietrudno, by przenieść się do współczesności.
Odtąd mama z Inką używają szklanek z koszyczkiem zawsze wtedy, gdy chcą przeżyć przygodę lub uciec od trosk.
Podróże w czasie pozwalają im zrozumieć (a nawet zmienić) przeszłość oraz docenić to, co mają.