Ja, Kotowski

[…] Wszystko, co zostało tutaj opisane, jest oparte na prawdziwych wydarzeniach.
Wsią, w której kotek czasem spędzał weekendy, była Niedzica, w wakacje natomiast odpoczywał w Fire Island, w Kismet.
Od autorki pochodzą interpretacje rozmaitych wydarzeń z punktu widzenia Kotowskiego, jego „przemyślenia”.
Został też stworzony prawdopodobny przebieg kilkutygodniowego pobytu poza domem, gdy wypadł z balkonu i pozostawał bezdomny.
Obie z Córką rzeczywiście poszukiwałyśmy Kotosia.
Poszukiwania doprowadziły do kobiety, która zajmowała się gromadą bezpańskich kotów.
Rozpoznała go i odniosła pod wskazany adres […] Pytania kłębiły się w moim łebku.
Kim jest ta nowa dziewczyna, skądinąd przyjemnie pachnąca?
Co się ze mną stanie?
Dokąd i po co jadę?
…………… Czy nikt nie rozumie, że nie lubię zmian, że co tu dużo mówić, nie jestem zbyt odważny...
Wciąż wtulony w tę dziewczynę odbyłem krótką podróż, by się znaleźć całą trójką w innym mieszkaniu.
Położony delikatnie na podłodze czmychnąłem „gdzie pieprz rośnie”, tak mówią ludzie, co w moim kocim wydaniu znaczyło: tam, gdzie nikt mnie nie znajdzie.
Czyżby szykował się nowy dramat?
Czyżby groziło mi coś poważnego?
Ale co?
(fragment książki)