wmyśli

Maciej Dmytrow w swoim literackim debiucie wędruje przez mrok miasta, szpitalne korytarze i przestrzenie wtórnie odludne.
Dziwnym trafem te wędrówki często kończą się nad brzegiem Wisły, gdzie można poczuć smutek i kuszącą woń nostalgii.Zbiór zawiera wiersze o naszych dzieciach, dziadkach, kolegach z pracy.
O nas, współczesnych Polkach i Polakach.
To wiersze o depresji i z depresji.
Październikowej i tej gorszej, listopadowej.
Wiersze, w których, najprawdopodobniej wbrew zamiarom autora, skryło się jednak ciepło lekkiego, lepkiego lipca.