Rany Boskie

Od autorki:(...) To właśnie to odnajdowanie się Czytelników w moich tekstach jest kolejnym bodźcem do pisania.
Wielokrotnie słyszę, że myślą/czują tak samo, tylko nie umieli tego nazwać.
Daje to i mnie poczucie, że nie jestem sama z moim odczuwaniem i widzeniem świata.
Nie twierdzę, że książka daje jakieś antidotum.
Ona jedynie zmusza do myślenia, wzbudza odwagę, aby spróbować poskładać siebie na nowo z okruchów, jakie zostają po ludziach po zatruciu ich umysłów tą czy inną doktryną.
Myślę, że Czytelnik odnajdzie siebie w tych tekstach, nawet, jeśli nie jest płci żeńskiej, dlatego, że niosą one uniwersalny ładunek niezgody z porządkiem świata i polemikę z religią, którą każdy świadomy człowiek, także wierzący, na pewno kiedyś już przepracował… Od wydawcy:Często nie dostrzegamy poezji aż do chwili, gdy staje się potrzebna.
Jak ta mała haftowana chusteczka w babcinej kieszeni.
Potrzebna gdy ma spełnić swoje zadanie – czasem w skali mikro, czasem w makro.
By przez coś przejść – z czymś się uporać.
Wtedy zaczynamy doceniać tych, którzy rozdzierają trzewia, posypują ból solą, po to, by pojąć, nazwać i zamknąć słowem to co nieokreślone, niemierzalne, niepoliczalne.
Oni niejednokrotnie otwierają bramy, podpisują akt ułaskawienia.
To właśnie słowo – przez nie wszystko powstało.
Słowo uwalnia.
A poetki, poeci, artyści tkają i stwarzają z niego obrazy i podobieństwa, by ująć i pojąć czym jest całe Stworzenie.
Poetki/poeci to operatorzy świadomości hybrydowej.
Łącząc wczoraj z jutrem przelewają tętno tego, co jest w istocie wspólnym udziałem każdego człowieka.
Dlatego zasługują na uwagę szczególną.