Skazana na skazę

Te wiersze są jak woda tak lodowata, że aż parzy.
Precyzyjnie poruszające i poruszająco precyzyjne.
Ból został najpierw pocięty laserem, potem obejrzany pod mikroskopem, aż wreszcie zostały z niego ułożone słowa.
Autorka doskonale zna Krainy Bólu i Morza Bezsenności.
A my – czytelnicy możemy tylko stanąć na ich skraju.
I poczuć coś, czego się nie zapomina.
mam w sobie skazę nieludzką skazę nieczłowieczeństwa niestety nie jestem też zwierzęciem ani rośliną ani maszyną ani (och jaka szkoda!) kamieniem jestem tylko sobą skazaną na skazę