Wiersze. Juliusz Słowacki

Juliusz Słowacki, WierszeWstęp i opracowanie Jacek Brzozowski i Zbigniew PrzychodniakPrzygotowana przez Jacka Brzozowskiego i Zbigniewa Przychodniaka edycja zawiera wszystkie drobne utwory poetyckie Juliusza Słowackiego.
Czytelnik znajdzie tu między innymi ody i sonety, fragmenty i ułomki liryczne, listy poetyckie i wpisy do sztambuchów, naśladowania dzieł obcych oraz refleksje z podróży.
Edytorzy proponują lekturę wierszy w ścisłym związku z kolejnymi etapami życia Słowackiego.
Tylko w taki bowiem sposób uchwycić można biografię liryczną poety, która – jak piszą Brzozowski i Przychodniak – układa się w niezaplanowaną, żywiołowo narastającą opowieść o duchowych przygodach osobowości wybitnej, niezwykłej, przeżywającej najgłębiej zarówno doświadczenia wspólne, jak i dramaty własnego serca.Słowacki należy do romantyków o pół pokolenia „spóźnionego” wobec głównej fali literatury romantycznej; problem „późnego przyjścia” i dominacji Mickiewiczowskiego paradygmatu długo będzie prześladował autora Beniowskiego, wyzwalając reakcje obronne, poszukiwanie własnego języka i środków ekspresji.
Stąd zapewne swoiście „książkowy”, erudycyjny charakter początkowych enuncjacji lirycznych, wielość odniesień literackich do poezji angielskiej i francuskiej.
[…] Później, w latach trzydziestych i czterdziestych, duch poszukiwań i eksperymentu przyniesie odkrycia oryginalne i nadzwyczajne.
Ze Wstępu Jacka Brzozowskiego i Zbigniewa PrzychodniakaJuliusz Słowacki (1809–1849) – wybitny polski poeta romantyczny, dramaturg, filozof.
Uznany za jednego z trzech Wieszczów Narodowych – obok Mickiewicza i Krasińskiego.
Autor takich arcydzieł literatury polskiej jak Kordian (1834), Balladyna (1839) czy Beniowski (1841).
Urodził się w Krzemieńcu.
Jego ojciec, Euzebiusz, był literatem, tłumaczem i badaczem literatury.
Po śmierci Euzebiusza matka Słowackiego, Salomea, poślubiła Augusta Bécu, chirurga i wykładowcę na Cesarskim Uniwersytecie Wileńskim.
Poeta młodość spędził w Wilnie.
Ukończywszy studia prawnicze, wyjechał do Warszawy, gdzie odbywał bezpłatne aplikacje w urzędach.
Po wybuchu powstania listopadowego podjął pracę w Biurze Dyplomatycznym księcia Adama Czartoryskiego i opuścił kraj.
Liczne podróże Słowackiego znalazły odzwierciedlenie w jego twórczości.
Na krótko związał się z Kołem Sprawy Bożej Andrzeja Towiańskiego.
W 1848 roku wyruszył do Wielkopolski, by wziąć udział w powstaniu, ale uniemożliwiła mu to nasilająca się gruźlica.
Zmarł w 1849 roku w Paryżu, a jego ciało złożono na Cmentarzu Montmartre.
W 1927 roku prochy Słowackiego sprowadzono do kraju i złożono w Krypcie Wieszczów Narodowych w Katedrze na Wawelu.Jacek Brzozowski (1951) – profesor nauk humanistycznych, badacz twórczości poetów romantycznych i współczesnych.
Wykładowca na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Łódzkiego.
Opublikował m.in.
Muzy w poezji polskiej.
Dzieje toposu do przełomu romantycznego (1984) i Odczytywanie romantyków.
Szkice i notatki o Mickiewiczu, Malczewskim i Słowackim (2002).
Członek Towarzystwa Literackiego im.
Adama Mickiewicza.
Zbigniew Przychodniak (1954) – profesor nauk humanistycznych, wykładowca Instytutu Filologii Polskiej UAM w Poznaniu.
Badacz dziewiętnastowiecznej krytyki literackiej i teatralnej oraz publicystyki Wielkiej Emigracji.
Autor książek U progu romantyzmu.
Przemiany warszawskiej krytyki teatralnej w latach 1815–1825 (1991), Walka o rząd dusz.
Studia o literaturze i polityce Wielkiej Emigracji (2001) oraz Wierzenickie niedyskrecje.
Nieznany list Zygmunta Krasińskiego do Augusta Cieszkowskiego (2006).