Życie po śmierci

Poezja Danuty Sikorskiej otwiera świat kobiecej emocjonalności, wolnej jednak od niekontrolowanych przypływów.
Nawet wówczas, gdy dotyka dramatycznych spraw, poetka zdaje się panować and uczuciami i doznaniami zdobywając się na autoironiczny dystans.
Nie bez znaczenia jest tu aktorskie doświadczenie Sikorskiej.Autorka mierzy się z najważniejszymi problemami współczesnej kobiety i poprzez poezję wywalcza sobie przestrzeń dla własnej niezależności.
Nie jest to wszakże twórczość kobieca w jej stereotypowym rozumieniu.
Przeciwnie – okazuje się bardzo „twardą”, w jakiś sposób męską, po prostu ludzką.Ryszard Biberstajn)