Na orawskiej pogródce Wiersze zebrane

Napij sie orawskiego ciepła – brzmią mi w duszy słowa zaproszenia Emila,by przyjść na Orawę i dać się owładnąć czarowi tej małej krainy pod BabiąGórą.
Emil zapraszał, a zapraszał bardzo serdecznie i szczerze, Emil pokazywałOrawę światu, był jej najznamienitszym ambasadorem.Twórcza działalność Emila miała i ma nadal magiczną moc oczarowywaniaOrawą i delikatnego zachęcania do pielęgnacji kultury tego miejsca.
Osobiścieniezwykle mocno utożsamiał się z Orawą, z jej pracowitym i bogobojnymludem:Orawo!
ziymio nasa świyntoWielko miyłości niepojynto.…Chlyb tu mome w nieustajoncym pocie.Ale cy bez ciebie mozno zyć?Emil nie pisał dla próżnej chwały, nie działał dla poklasku.
Działał cichoi do samego końca dla innych.
W obliczu swojego nieuchronnego odejścia prosiłjeszcze o interwencję w cudzej sprawie.
Nie własnej.
Taki był Emil, nasz Ambasadorna Wysokościach.