Wstręt. Thomas Bernhard w San Salvadorze

Wstręt.
Thomas Bernhard w San Salvadorze to przykład literatury, w której tli się płomień, która zalewa czytelnika kolejnymi falami narracyjnych torsji.
Horacio Castellanos Moya nadał swojej głośnej powieści z 1997 roku formę obsesyjnego monologu, ukazując społeczeństwo w stanie upadku: pełne przemocy, podłe i puste.
Wstręt jest bezkompromisową tyradą na obyczajowość i kulturę Salwadoru.
Został uznany za tak radykalny, że po premierze książki autorowi grożono śmiercią.Główny punkt odniesienia dla tego dzieła niewątpliwie stanowi twórczość Thomasa Bernharda, z jego mizantropijną postawą oraz charakterystyczną frazą, opartą na rytmie i powtórzeniu.
Nowoczesna, intensywna, a zarazem na wskroś ironiczna proza Castellanosa Moi daje wgląd w realia i kondycję egzystencjalną kraju w okresie tuż po zakończeniu wyniszczającej wojny domowej.
Można więc czytać tę powieść jako przedstawienie określonej sytuacji społeczno-politycznej, jednocześnie zaś zachowuje ona wymiar uniwersalny.
W Salwadorze, czyli wszędzie – zdaje się sugerować pisarz.O autorze Horacio Castellanos Moya(ur.
1957) – salwadorski prozaik, autor kilkunastu powieści, zbiorów opowiadań i esejów, uznawany za jednego z czołowych współczesnych pisarzy iberoamerykańskich.
Mieszkał i pracował m.in.
w Meksyku, Gwatemali, Niemczech, Japonii i Stanach Zjednoczonych.
Od 2010 roku wykłada na Uniwersytecie Iowa.
W 2014 roku został laureatem Latynoamerykańskiej Nagrody Prozatorskiej im.
Manuela Rojasa.
Do najważniejszych książek w jego dorobku należą: La diaspora (Disapora, 1989), Wstręt.
Thomas Bernhard w San Salvadorze (1997), Insensatez (Obłęd, 2004), Tirana memoria (Tyrańska pamięć, 2008), El sueno del retorno (Sen o powrocie, 2013).
Twórczość Castellanosa Moi nie była dotąd tłumaczona na język polski.