Odnaleziony portret

Czy przeszłość zawsze warta jest tego, by ocalić ją od zapomnienia?Rok 1912.
Młody niemiecki oficer w stanie spoczynku, Jorg, przybywa do przemysłowego miasta Schwientochlowitz na Górnym Śląsku, aby zgodnie z zaleceniem ojca poznać tajniki pracy tutejszej huty żelaza.
Wkrótce w sklepie ze słodyczami poznaje Albinę Schmeiduch – nieśmiałą polską wdowę samotnie wychowującą córeczkę.
Żadne z nich nie podejrzewa jeszcze, że ich płomienny romans da początek skomplikowanej historii kilku pokoleń świętochłowiczan, których życie przypadnie na burzliwe czasy wojny i okupacji, komunizmu i długiej drogi do jego upadku.
W tych nieprzewidywalnych czasach jedyną ostoją jest miasto Schwientochlowitz – Świętochłowice, gdzie splątane języki niemiecki, polski, śląski, a także jidysz tworzą fascynującą sagę o zwykłych mieszkańcach uwikłanych w wielkie wydarzenia XX wieku.– Ja tylko chciałem prosić o zgodę na odprowadzenie pani do domu.
Daleko pani mieszka?– Nie tak daleko, na Schwarzwaldstrasse – odparła odruchowo.
– Zawsze chodzę sama i nikt mnie nie musi odprowadzać.
– Znów pojawiła się myśl, że jest pyskata i powinna inaczej reagować.– Szkoda – uśmiechnął się smutno.
– Do widzenia.Wyszedł tak szybko, że nawet nie zdążyła odpowiedzieć.
Ale jest żech durno, gupszo od tej naszej kozy, co sie kole domu pasie.
Ale co tam!
Taki elegancki kawaler, a ona – prosto dziołcha stąd.
Co by fater powiedzieli, jakby zoboczyli, że ją taki elegant odprowadzo?
Pewno by ją zryczoł.
A może nie?
A muter?
To by dopiero było kozanie: że to nie synek dlo niyj, że może szukać kogoś takiego jak łona, że ludzie bydom obgadywać.Uśmiechnęła się, gdyż zauważyła, że myśli po śląsku, jak zawsze, kiedy się czymś zdenerwuje lub wzruszy.