Syndrom Pogorelicia Muzyka - opera - performatywność

Syndrom Pogorelicia wyrasta z zainteresowań performatywnością muzyki i samą performatyką jako alternatywnym podejściem do refleksji o sztuce dźwięku.
Performatywność zmusza do wyjścia poza oswojoną, lecz ograniczającą kategorię dzieła muzycznego – ku muzyce rozumianej jako proces, będącej zdarzeniem i doświadczeniem, ucieleśnionej i ucieleśniającej.
Ponieważ szczególnie intensywnie doznaje się jej w żywym wykonaniu, w teatrze muzycznym i teatrze piosenki, bohaterami prezentowanej książki są zarówno genialni, niepokorni wykonawcy (Pogorelić,Gruberová, Prucnal), jak i transgresyjni kompozytorzy (Berg, Strawiński, Weill, Mykietyn, nawet Moniuszko) oraz ich wymykające się łatwym etykietom dzieła.