Biały mróz

Miejsce pozbawione tolerancji budzi strach.Terencjusz Przyziemny – bezrobotny intelektualista i poeta-bloger – nie boi się stawiać trudnych pytań, nawet gdy wokół panuje zmowa milczenia.
Żyje w kraju, gdzie za fasadą miłosierdzia i chrześcijańskich wartości kryją się nacjonalizm oraz uprzedzenia.
Kiedy mieszkańcy Jamboru nad Bełtą sprzeciwiają się napływowi imigrantów, w Terencjuszu rodzi się bunt.
Otwarcie potępia fałszywy patriotyzm i powszechną nietolerancję.Nie przeczuwa jednak, jak wyboista oraz pełna wyzwań okaże się droga, którą wybrał.
Spotykane na niej osoby – zwłaszcza kobiety – obnażą przed nim mroczne oblicza społeczeństwa przepełnionego hipokryzją i głęboko skrywanymi fobiami narodowymi.„Biały mróz” to opowieść o miłości, codziennych zmaganiach oraz walce z nierównością.
Historia, w której ścierają się światopoglądy, a czytelnik musi odnaleźć swój własny głos.My sobie, oni sobie.
Dwa odrębne światy, jak dwie strony ulicy, rozdzielone niewidocznym murem.
(…) Mieliśmy wrażenie, jakby wyszli z brzucha konia trojańskiego i szeroką ławą zasłaniając słońce, z tobołami i z dziećmi na rękach szli ku nam.
Patrzyliśmy na nich nie tylko przez okulary stereotypów, wsłuchani w głos propagandowej tuby, ale też przez własne przemyślenia, wciąż płytką jak kałuża wiedzę i pewne, może nie nazbyt rozległe, doświadczenia, także te cudze.