Teatr angażujący. Teatroterapia drogą wyjścia z izolacji

Teatr dla większości ludzi jest miejscem tak zwanej kultury wysokiej, kojarzonej z wielkimi nazwiskami, między innymi dramatopisarzy, reżyserów, aktorów, kostiumografów i oświetleniowców.
Nasze wyobrażenia o teatrze kształtowały się już od najmłodszych lat, kiedy jako przedszkolaki oglądaliśmy w nim najważniejsze bajki.
Świat się zmienia, a wraz z nim teatr, który zyskuje nowy wymiar.
Dawno temu teatr służył wyzwalaniu różnorodnych emocji – tak zwanemu oczyszczaniu (katharsis).
Później stał się ważnym nośnikiem kultury i bogatych tradycji.
Dla wielu ludów był również narzędziem przekazywania rytuałów.
Ponadto rola teatru polegała na walce o wolność, czyli zabieraniu głosu w sprawach ważnych społecznie i politycznie.
Stopniowo teatr zmieniał swoje przeznaczenie.
Nadal możemy w nim obejrzeć sztuki klasyczne, które zabiorą nas w świat literatury pięknej, ale także dzieła zaangażowane społecznie, które pokazują dręczące nas problemy i wyzwania.
Obecnie sztuka może stać się medium i początkiem dialogu społecznego.
Dlatego w naszej kulturze kształtuje się nurt teatru angażującego.
Jego celem jest nie tylko jednoczenie społeczności i oddawanie głosu osobom nieakceptowanym, lecz także budowanie wspólnoty wokół istotnych myśli i cennych wartości...