Piekielne pomysły i dusza anielska Teatru Witkacego w Zakopanem

Zwariowany i nieobliczalny.
Nastawiony na «rozmowy istotne».
Stworzony z chęci buntu i wpisujący się w tradycję teatralnej herezji” – komentowano powstanie w 1985 roku teatru im.
S.
I.
Witkiewicza na Chramcówkach.
„Jeden z najbardziej kochanych przez polską publiczność teatrów” – pisano jeszcze w wiele lat po jego powstaniu, choć w środowiskach opiniotwórczych beniaminek pierwszych teatralnych sezonów dość szybko popadł w niełaskę.
Wróżono mu krótki żywot, ogłaszając niemal co kilka lat koniec mitu założonej przez Andrzeja Dziuka sceny zakopiańskiej.
Ona jednak trwała i trwa.
Trwał też mit.
Czy można zachować świeżość, oryginalność zaangażowanie, żyjąc z mitem na karku przez dwadzieścia siedem lat artystycznej działalności?
Książka Piekielne pomysły i dusza anielska rekonstruuje jej całokształt, prezentując właściwą twórcom teatru specyficzną wizję świata.