Teoria praktyki

W roku jubileuszu Szkoły postanowiliśmy oddać w ręce Czytelników pięć wybranych pracmagisterskich, które powstały na Wydziale Reżyserii.
Trzy z nich – rozprawy Krzysztofa Kieślowskiego,Marcela Łozińskiego i Wojciecha Wiszniewskiego – dotyczą filmu dokumentalnego,dwie pozostałe – Grzegorza Królikiewicza i Edwarda Żebrowskiego – filmu fabularnego.
Toteksty unikatowe, napisane przez artystów znanych i cenionych, stanowiące dziś częsty punktodniesienia dla praktyków i teoretyków kina oraz fascynującą lekturę dla jego miłośników.Znakomici twórcy polskiego kina przedstawiają w nich autorskie koncepcje, stworzone u proguartystycznej kariery, które w niedalekiej przyszłości zostały zrealizowane i zweryfikowanepodczas prac nad kolejnymi projektami.
Postanowiliśmy więc połączyć je z pięcioma komplementarnymiesejami filmoznawczymi, w których historycy i teoretycy kina dokonali analizypóźniejszych dzieł autorów w kontekście tez wyłożonych w magisterskich dysertacjach.Wyjątkowość tej publikacji polega na mariażu praktyki z teorią oraz z refleksją historycznofilmową.Każdy z autorów pomieszczonych w tomie dysertacji w momencie przystąpieniado obrony pracy magisterskiej miał już za sobą pewne doświadczenia twórcze.
Zwykle nieograniczyły się one do realizacji krótkometrażowych etiud szkolnych.
Podstawę nadania tytułumagistra sztuki filmowej stanowiły dzieła, które zapowiadały wielkość ich twórców lub byłyjej świadectwem.
Kieślowski prezentował podczas egzaminu film dokumentalny Z miasta Łodzi(1969) i reportaż telewizyjny Zdjęcie (1968), Łoziński – zrealizowane dla warszawskiej WytwórniFilmów Dokumentalnych Wizytę (1974) i Zderzenie czołowe (1975), Wiszniewski – nakręconąw Wytwórni Filmów Oświatowych Wandę Gościmińską – włókniarkę (1975), Królikiewicz –dokument historyczny Wierność (1969), Żebrowski – telewizyjny film Szansa (1970).
Refleksjemłodych twórców stanowiły wypadkową nabytego już doświadczenia, zakładanych perspektywrozwoju sztuki filmowej i własnej działalności artystycznej oraz dominujących wówczaskoncepcji teoretycznych.
Każdą z wydanych w niniejszym tomie prac czytać można jako zapisponadczasowej refleksji artystycznej oraz jako dokument czasu.
Zawierają bowiem diagnozęstanu, w jakim w chwili ich pisania znajdowało się polskie kino i szerzej – rodzima kultura.Pięć dysertacji wybranych spośród setek, które powstały na Wydziale Reżyserii przez siedemdekad, prezentuje różne style i odmienne podejścia do kina, ukazuje odmienne temperamentyi sposoby myślenia: od ściśle semiotycznych rozważań Żebrowskiego, poprzez niezwykle krytycznyopis medialnej rzeczywistości pióra Wiszniewskiego, po własne propozycje klasyfikacjii koncepcje ontologiczne w pracach Kieślowskiego, Wiszniewskiego i Królikiewicza.
Choćrozprawy te powstały w warunkach ograniczonej wolności komunistycznej Polski, to udałosię w nich przekazać poglądy osobne, później na różne sposoby rozwijane.
Dla współczesnegoczytelnika – filmowca i kinofila – do dziś stanowić mogą ważny przyczynek do namysłu nadistotą kina.Dobrej lektury i wielu twórczych inspiracji!