Miki i myszy

Walt Disney dla animacji jest tym, kim Freud dla psychoanalizy, św.
Paweł dla chrześcijaństwa, a Lenin dla komunizmu.
Można go nie lubić, można nie cenić jako artysty, ale nie da się zrozumieć historii kina animowanego, a nawet całej popkultury, bez jego osiągnięć i grzechów.
Choć Disney nigdy nie był w Polsce, odcisnął piętno również na polskim filmie, literaturze i komiksie.
Zainspirował twórców, którzy z różnym skutkiem próbowali powtórzyć jego sukces.
Oswoił widzów z kinem animowanym.
Wspierał ich na duchu w czasach Wielkiego Kryzysu.
Pomógł nawet sympatykom awangardy, dla której kreskówki z Myszką Miki stały się orężem w walce o film artystyczny.
Swoją obecnością wywołał jednak wiele kontrowersji.
Po latach zaś okazał się znakomitym przewodnikiem po przedwojennej kulturze masowej.