Media religijne i wyznaniowe w Polsce i na świecie

Tytuł oddawanej do rąk Czytelnika pracy jest dość przewrotny, gdyż kreuje niejako antynomię między mediami wyznaniowymi a religijnymi.
Tymczasem w odczuciu społecznym są to pojęcia tożsame.
Budując jednak tę antynomię chciano dać wyraz prze-konaniu, iż utożsamianie mediów religijnych z wyznaniowymi jest dość wątpliwe.
Pod terminem „media wyznaniowe” wypada bowiem rozumieć te środki przekazu, które pozostając w gestii kościołów i związków wyznaniowych bądź podmiotów ściśle związanych z nimi, prezentują lub starają się zaprezentować stanowiska swoich mocodawców wobec kluczowych kwestii życia społecznego.
Nie stronią od problematyki religijnej, lecz niekoniecznie ma ona w treści przekazu charakter dominujący.
Oblicze mediów religijnych wydaje się być nieco inne, zważywszy że zazwyczaj adresowane są one także do odmiennego kręgu odbiorców.
W mediach religijnych dominuje właśnie problematyka odnosząca się do wiary, w tym zwłaszcza zagadnień teologicznych i światopoglądowych.
Są to przekazy bardziej wysublimowane, trudniejsze w percepcji dla przeciętnego odbiorcy.
Oczywiście, można się zastanawiać, czy i na ile takie rozróżnienie jest sensowne i dopuszczalne.
W literaturze zwykło się pisać o mediach bądź o prasie określonego wyznania, nie podejmując szerszej refleksji nad ich obliczem i charakterem .
Z drugiej strony jednak niektórzy autorzy zdają się przeciwstawiać media religijne wyznaniowym .
Kwestia zdefiniowania pojęcia mediów wyznaniowych i religijnych zdaje się wymagać dalszych badań i dyskusji.
/ze Wstępu/