Grzechy Templariuszy

Templariusze - zakon rycerski założony w 1118 roku w Jerozolimie przez rycerzy francuskich dla obrony pielgrzymów przed niewiernymi, prowadzenia szpitali i walki z muzułmanami.
W krótkim czasie zebrali wielkie bogactwa i wywierali znaczny wpływ na wielu władców europejskich.
Walczyli z niewiernymi na Ziemi Świętej i na Półwyspie Iberyjskim; pojawiali się także nad Bałtykiem, na ziemiach polskich (udział m.
in.
w bitwie z Tatarami pod Legnicą w roku 1221).Po upadku Królestwa Jerozolimskiego skupili się głównie we Francji, gdzie za sprawą króla Filipa Pięknego nastąpiła kasata zakonu (1312).
Z powodu fałszywych oskarżeń wielu templariuszy skazano na śmierć na stosie.Bracia prowadzili działalność bankową (nowoczesny system czeków kredytowych!); mieli liczną flotę - statki transportowe i wojenne - dlatego przewozili i konwojowali pielgrzymów z Europy do Ziemi Świętej.
Silną pozycję na Bliskim Wschodzie zapewniały im dobrze zaopatrzone arsenały i twierdze.
Brali udział w większości bitew z niewiernymi na Ziemi Świętej.
W pierwszym stuleciu istnienia zakon miał bardzo dobrą opinię; później templariuszy oskarżano o pychę, żądzę władzy i bogactw.
Już w czasach krucjat krążyły pogłoski o podejrzanych praktykach religijnych i niemoralności braci, wyrażone w przysłowiu „pić jak templariusz”, czy w nazwie domów publicznych: „Tempelhaus”.
Brudni, nieogoleni, śmierdzący...
Dziś byśmy stwierdzili: mało powabni seksualnie.
Unikali kobiet, podobnie jak inni zakonnicy składający śluby czystości.
Jednak musieli z uwagi na rycerskie rzemiosło być w doskonałej kondycji fizycznej - dlatego nie stosowali surowych postów wyczerpujących organizm.
Nie upuszczano też im krwi (co było regularną praktyką w innych zakonach), aby osłabić temperament.
Trudniej niż innym mnichom było im się oprzeć pokusom diabelskim.
Sam jednak tryb życia zakonników-rycerzy winien ich chronić przed grzechem.
Mieli szczelnie wypełniony rozkład dnia.
Ćwiczenia wojskowe, udział w bitwach, modlitwy...
Mnisi-rycerze spali w celach, których drzwi były otwarte, a łączył je wspólny korytarz.
Ale...
W obozach korzystali z namiotów.
Skąd się wzięły plotki o ich rozpustnym życiu?
Czyżby niewinny rytuał wzięty z hołdu lennego: pocałunek w usta - był przyczyną lawiny oskarżeń?
Podczas ceremonii przyjmowania nowego brata do zakonu templariuszy przewodniczący uroczystości całował go w usta.
Taki sam pocałunek składał kapelan.
Wszelkie rytuały templariusze starali się utrzymywać w tajemnicy przed obcymi.
Tajemnice pobudzały wyobraźnię, rodziły dziwne plotki.
Wykorzystali je wrogowie templariuszy, których intrygowały bogactwa zakonu.
Bo choć mnisi-rycerze ślubowali ubóstwo i nie mieli żadnej prywatnej własności, to ich zakon był największą bodaj potęgą finansową średniowiecznego świata.