Park Pokoju przewodnik dla myślących karykaturalnie

Park Pokoju w Cieszynie nie jest takim, jakim się może wydawać.
Dzieją się tam procesy rangi kosmicznej, pojawiają się w nim i znikają z niego postaci jednocześnie abstrakcyjne, z drugiej – do bólu realne.
Żeby je zobaczyć i doświadczyć ich jestestwa trzeba mieć umysł otwarty na to wszystko, co nieoczywiste.
Owszem, można przejść przez Park Pokoju i nic nie zobaczyć, niczego nie doświadczyć.
Wystarczy jednak czasem tylko usiąść na ławce, zamknąć oczy i w powiewie łagodnego wiatru poczuć, że jest to miejsce szczególne.
(…) Celem tej książki nie jest ukazanie szeregu postaci oraz zdarzeń mogących uchodzić za groteskowe, śmieszne, i na swój sposób pocieszne.
One nie wzięły się znikąd.
One i ich losy nieuchronnie szkicują zarysy Europy Środkowej jako przestrzeni nieoczywistej, skomplikowanej i niebanalnej.
Jednocześnie formują krzywe zwierciadło, w którym każdy z nas, zgłaszający chęć przynależenia do Europy Środkowej, musi się przejrzeć, żeby poznać prawdę o sobie samym.
Los przechodnich mieszkańców Parku Pokoju jest poniekąd naszym losem, gdyż wszyscy jesteśmy tylko lub aż pielgrzymami.
Uważamy, że każdy z nas, przy odrobinie dobrej woli i koncentracji w towarzystwie kieliszka wytrawnego wina, odnajdzie cząstkę siebie w zarysowanych przez nas postaciach.
(…) Każdy czyta na swą własną odpowiedzialność.
Reklamacji nie uwzględnia się.(Ze Wstępu)