E fructu arbor cognoscitur… W sześćsetną rocznicę urodzin Jana Długosza

Referaty poświęcone Długoszowi wygłosili uczeni z Opola, Łodzi, Gdańska, Koszalina oraz naukowcy lokalni, związani ze środowiskiem słupskim.
Zbigniew Zielonka przedstawił Kroniki Jana Długosza jako ukoronowanie myśli patriotycznej w historiografii polskiego średniowiecza.
Franciszek A.
Marek skupił uwagę słuchaczy na erudycyjnym wykładzie o Janie Długoszu jako wychowawcy królewiczów.
Anna Pobóg-Lenartowicz zaprezentowała kronikarza jako propagatora kultu św.
Jacka i bł.
Czesława.
Natomiast Tadeusz Linkner prześledził ślady Długoszowej mitologii słowiańskiej w pismach Bronisława Trentowskiego.
Bronisław Nowak przedstawił zagadnienia związane z poglądami Długosza na temat ziemi słupskiej w kontekście problematyki pomorskiej.
Marek Sobczyński z kolei omówił rolę Jana Długosza w rozwoju polskiej myśli geograficznej.
Z jego wystąpieniem korelował referat Krystyny Krawiec-Złotkowskiej, która geografię Polski opisaną przez Długosza w Chorografii zbadała w perspektywie geopoetyki.
Ks.
Marek Żejmo poddał analizie Kościół katolicki w widzeniu Jana Długosza na podstawie Roczników, czyli kronik sławnego Królestwa Polskiego.
Z kolei Renata Cierniak pochyliła się nad Długoszem jako postacią aktywną na przełomie epok; zbadała zwłaszcza stosunek kronikarza do nowych trendów humanistycznych, mody i obyczajów.
Jako obserwator zjawisk literackich, komentator i opiniotwórca, a czasami krytyk objawił się Długosz w wystąpieniu Poli Pauby, która w Rocznikach, czyli kronikach sławnego Królestwa Polskiego „wyłuskała” poetów i pisarzy inspirujących średniowiecznego pisarza oraz przedstawiła go jako wybitnego erudytę.