Narrating the Ghost: Readings in the Gothic and M.R. James

Książka "Narrating the Ghost: Readings in the Gothic and M.
R.
James" poświęcona jest opowiadaniom o duchach Montague Rhodesa Jamesa (1862–1936) i literaturze „gotyckiej”, które bada się za pomocą narzędzi teorii narracji.
Stosując te narzędzia, Jacek Mydla opisuje technikę narracyjną klasycznej opowieści o duchach, gatunku literackiego, którego M.
R.
James jest jednym z najznamienitszych przedstawicieli.
Za motyw przewodni uznana została kategoria dystansu, która spaja analizy i uzasadnia podział książki na dwie części.
Część I koncentruje się na ideologicznym znaczeniu dystansu, które ożywiało powstanie i przyszły rozwój gotyku literackiego w Anglii „oświeceniowej” (druga połowa XVII wieku) i wiktoriańskiej (druga połowa XIX wieku).
Część II analizuje użycie przez M.
R.
Jamesa szerokiej gamy zabiegów dystansujących, których głównym celem jest przekształcenie czytelników w ghost-seers (po polsku: „widzący ducha”), kategoria w powszechnym użyciu we współczesnej literaturze przedmiotowej.
Celem monografii jest stworzenie platformy do spotkania między teorią narracji a opowieścią o duchach.
Mydla pokazuje, że takie spotkanie i dialog mogą być produktywne i w ten sposób usiłuje wypełnić lukę w badaniach spowodowaną okolicznością, iż teoria narracji przez znaczny okres swojego rozwoju koncentrowała się na realistycznej fikcji literackiej.
Motywacją, która przyświeca podjętym analizom jest pragnienie oszacowania, w jakim stopniu teoria narracji może zostać produktywnie zastosowana do gatunków takich jak opowieść tajemnicza (mystery story), opowieść grozy (terror fiction) i opowieść osobliwa (weird fiction) oraz, bardziej ogólnie, do gotyku literackiego.
M.
R.
James z powodzeniem uczynił opowiadanie o duchach wybraną prowincją swojej działalności pisarskiej (która zajmowała go przez ponad dwadzieścia lat), co może oznaczać, że opowieść o duchach jest gatunkiem posługującym się własną retoryką narracyjną.