Fraszki miłosne Jana Kochanowskiego. Paradygmat elegijny

Prezentowane studium mieści się w nurcie ahistorycznym.
Nie bada ściśle biograficznego aspektu analizowanych fraszek, lecz stopień ich uwikłania kompozycyjnego, zdolność kreowania sensów naddanych.
Refleksją interpretacyjną obejmuje kilkadziesiąt miniatur, widząc w nich - na odpowiednim poziomie odbioru - relatywnie spójny układ o znamionach cyklu (plan teleologiczny).
Za podstawowe kryterium wspomnianej właściwości uznaje ogólną zgodność tych utworów z ideą nadrzędną spod znaku elegiae amatoriae.
Objęte analizą przykłady fraszek funkcjonują jako różne aspekty tego samego ujęcia literackiego, kreują zasadniczo jednorodny model uczuciowy, rozpoznawany także w innych zbiorach Kochanowskiego.
Potwierdzają nadto istnienie bardziej ogólnego podmiotu całości, wyłaniającego się z szeregu podmiotów indywidualnych.
Niektóre z wierszy funkcjonują w szerszym niż tylko Fraszki obszarze odniesień jako analogie semantyczne bądź warianty rozwiązań kompozycyjnych w Elegiach, Pieśniach, Foricoeniach, czy Fragmentach.
Kontekstualne potraktowanie tych miniatur daje niejednokrotnie możliwość poznania ich ukrytych konotacji.