(Nie)prawda w literaturze i sztuce

Spójrzmy Prawdzie w oczy.
Jakie oblicze prawdy wówczas zobaczymy?
Czy w XXI wieku ten termin ma jeszcze rację bytu?
Czy istnieje jedna Prawda, czy wiele prawd?
Co jest jej przeciwieństwem – kłamstwo, fikcja, a może nieprawda?
Jak badać prawdę – czy potrafimy ocenić, co jest, a co nie jest prawdziwe?
Czy możemy mówić prawdę o świecie i sobie samych, czy potrafimy mówić o prawdzie?
Czy chcemy jeszcze o niej słuchać?
Jaką rolę odgrywa prawda we współczesnej sztuce, mediach i w przestrzeni społecznej?Autorzy poruszają w swoich artykułach różnorodne rozumienie przewodniego hasła tego tomu.
Prawdę postrzegają między innymi jako kryterium określające stosunek artystów-performerów wobec realiów społecznych, element literackiej historiozofii Jarosława Marka Rymkiewicza czy wartość etyczną w literaturze faktu.
Nieprawda to dla nich również fikcja literacka podniesiona do rangi instytucji prawnej, mistyfikacja we współczesnym kinie czeskim lub kategoria określająca sposób funkcjonowania sztuki w muzeach wirtualnych.
Tak urozmaicone ujęcia tytułowej problematyki współbrzmią polifonicznie w naukach humanistycznych.