O wielowymiarowości współczesnego czeskiego eseju literaturoznawczego

Książka prezentuje analizę tekstów ze zbiorów eseistycznych trzech wyrazistych osobowości twórczych we współczesnej literaturze czeskiej: Sylvii Richterovej (Místo domova, 2004), Danieli Hodrovej (Citlivé město, 2006) i Michala Ajvaza (Příběh znaků a prázdna, 2006).
Eseje zostały ukazane w kontekście innych tekstów lub zjawisk społecznych.
Troje współczesnych artystów sięga po tematy uniwersalne, takie jak język, podmiot, tożsamość, i w eseistycznych dociekaniach analizuje te zjawiska.
Do tego celu autorzy wykorzystują własne czytelnicze, twórcze oraz badawcze doświadczenia.
W monografii zostało omówione m.in.
zjawisko „kobiecego pisania”, którym na gruncie literaturoznawstwa czeskiego zajmował się Jan Matonoha i które zostało zaprezentowane na przykładzie konkretnych czeskich tekstów eseistycznych.
Została również przedstawiona teoria map synoptycznych Petera Zajaca.
Autorka zestawia ją z tekstami Richterovej i Hodrovej oraz refleksją na temat centrum i peryferii.
Wśród analizowanych kategorii znalazły się m.in.: zjawisko poliglotyzmu i bilingwizmu, tekst petersburski, sfery yin i yang zaczerpnięte z chińskiej filozofii, przekraczanie granic, ślady, znaki, pustka, doświadczenie i wiele innych.
Każda z omawianych kategorii jest obecna w twórczości trojga eseistów, choć inaczej rozkładają oni punkty ciężkości.
O języku najwięcej napisała Richterová, tekst dominuje w utworze Hodrovej, natomiast u Ajvaza centralny motyw stanowią znak i pustka.
Motywem, który nieprzerwanie towarzyszy wszystkim tym aspektom, jest doświadczenie.
Publikacja jest przeznaczona dla bohemistów i literaturoznawców zajmujących się problematyką literatur i kultur Europy Środkowej.