Na obrzeżach arcydzieł

Zbiór historycznoliterackich rozpraw dotyczy przeobrażeń gatunkowych, stylistycznych i tematycznych, które dokonywały się w tekstach prozatorskich w XX wieku.
Formy literackie pochodzące z marginesów i peryferii utworów klasyki okazywały się najbardziej ekspansywne w trakcie tegoż stulecia.
Zachodzące procesy ukazane zostały na przykładzie historii ewolucji przede wszystkim takich odmian gatunkowych, jak tzw.
powieść zeszytowa oraz realistyczny obrazek prozą.
Zawarte w książce rozprawy dotyczą tekstów usytuowanych w kontekście kodów i kanonów literatury polskiej i powszechnej, a zarazem nastawionych na przezwyciężenie tradycji i wychylonych ku literaturze popularnej.
W ten sposób przedstawione są procesy krzyżowania się głównych koniunktur stylistycznych: gatunków literatury wysokoartystycznej i awangardowej z kulturą masową.
Omawiane utwory, mniej lub bardziej tradycyjnie „literackie”, lokują się na ogół na obrzeżach i marginesach kanonicznych arcydzieł.
Reprezentują różne przejawy zerwania ze stereotypami tzw.
literatury pięknej oraz sposoby przekraczania jej konwencjonalnych granic.Recenzja książki ukazała się w czasopiśmie „Forum Akademickie” nr 6/2010.
(dostępna pod adresem: www.forumakademickie.pl)