Czasopisma społeczno-kulturalne w okresie PRL

Czasopisma społeczno-kulturalne w okresie PRL odgrywały bardzo specyficzną rolę.
Adresowane do kręgu polskiej inteligencji, stwarzały jej poczucie udziału w dyskusjach dotyczących polskiej kultury, ważnych problemów społecznych, ale już nie polityki.
Ta ostatnia była zarezerwowana dla wybranych przedstawicieli narodu, którzy najlepiej mieli wiedzieć, jak reprezentować interesy Polaków.
Czytelnik czerpał z tych pism informacje o planach i zamierzeniach władzy, ale nie był w stanie otrzymać pełnego obrazu ich realizacji, a przede wszystkim wzmianek o braku akceptacji społecznej dla tej polityki.
Instytucja cenzury w pełni uzależniona od władzy czuwała nad tym, co powinno przedostać się do świadomości społecznej.
Autorzy opracowania starają się te właśnie zjawiska ze świata prasy i polityki wyeksponować.
Dobrze się stało, że realizując temat dokonano w nim podziałów chronologicznych, bo tylko w ten sposób udało się pokazać, że w różnych okresach PRL czytelnik miał różne możliwości uzyskania wiedzy o otaczającym go świecie.
Przedstawiony tekst jest bowiem opowieścią nie tylko o samych czasopismach społeczno-politycznych tego okresu, ale i obrazem polskiej rzeczywistości, jaki wyłania się z bardzo pracowicie przekartkowanych stron rozlicznych pism.
Odwoływanie się do wspomnień, pamiętników i materiałów archiwalnych stało się w wielu wypadkach konieczne, aby ukazać, jak mocno zdeformowany obraz polskiej rzeczywistości odnajdujemy w tej prasie.
z recenzji wydawniczej Wojciecha Wrzesińskiego