Upaniszady Kena, Isa, oraz fragment z Wielkiej Aranyaki

Upaniszady – najpóźniejsze, bo pochodzące z VIII-III w.
p.n.e., teksty, należące do wedyjskiego objawienia (śruti) o treści religijno-filozoficznej.
Stanowią kontynuację filozofii spekulatywnej brahman, rozwinęły m.in.
doktrynę brahmana, atmana, transmigracji (samsara), karmana.
Znanych jest ponad 200 upaniszad.
Nadal powstają nowe w czasach współczesnych.
W 1657 roku uczeni z Benaresu na polecenie księcia Dara Shikoh przełożyli na język perski zbiór upaniszad, zaś francuski indolog Abraham Hyacinthe Anquetil-Duperron przełożył ten wybór na łacinę w pracy Oupnek'hat, opublikowanej w latach 1801-1802.
Nazwa pochodzi od sanskryckich słów: sad – oznacza siedzieć, a upa ni obok, w pobliżu.
(za: https://pl.wikipedia.org/wiki/Upaniszady).
Niniejsze wydanie obejmuje teksty: Kauszithaki.
Baszkala.
Kena.
Mahanarajana.
Kathaka.
Maitrajana.
Isa.
Aruneja.
Paramahansa.
Brahmabindu.
Tedżobindu.
Mandukja Karika.