Język a tożsamość

Tematem książki jest rola języka hiszpańskiego w procesie kształtowania się tożsamości narodowych w Ameryce Łacińskiej.
Autorka poświęca dużo uwagi bezpośredniemu zaangażowaniu elit politycznych i intelektualnych w kreowanie rzeczywistości językowej w regionie.
Omawia zarówno politykę i ideologię językową Korony hiszpańskiej w okresie kolonialnym, jak i działania podejmowane przez niepodległe republiki latynoamerykańskie do połowy XX w., ze szczególnym naciskiem na czas formowania się i konsolidacji narodów na przełomie XIX i XX w.
Za studia przypadku posłużyły Meksyk, Argentyna (i Urugwaj) oraz Republika Dominikany.