Śmierć przed obrazem

Książka niniejsza, chociaż wpisuje się w szeroki nurt refleksji nad starością, pozostaje jednak na jego obrzeżu.
Nie jest kolejnym przyczynkiem do rozległej historii starości i ludzi starych.
Mówi o sztuce.
O sztuce wobec starości, o ich wzajemnych relacjach.
O sztuce, której w różnych okolicznościach starość niespodzianie staje na drodze.
Wypierana lub przyjmowana z rezygnacją, starość może ponaglać albo obezwładniać, wywoływać panikę albo bunt, napawać przerażeniem albo spokojem.
W żadnym razie nie pozwala o sobie zapomnieć.
Odsłania niedoświadczane przedtem strony życia.
Także niezauważane czy nieprzeczuwane strony sztuki.Każda starość jest inna.
Zebrane tu niespójne teksty nie są więc ani opowieścią o starości, ani rozpatrującymi wybrane przykłady „studiami przypadków”.
Są – idąc za sugestią Miłosza, że lepiej o starości nie pisać – zaledwie „dotknięciami i odbiciami” tej kondycji, która czeka i nieuchronnie nadchodzi.Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.