Wilkołaki i wilkołactwo

Wilkołaki i wilkołactwo Fr.
Rawity Gawrońskiego to opracowanie dotyczące zjawiska tzw.
wilkołactwa.
Wilkołak – w wielu mitologiach (m.in.
słowiańskiej i germańskiej) i legendach człowiek, który potrafił się przekształcić w wilka.
Był wtedy groźny dla innych ludzi i zwierząt domowych, gdyż atakował je w morderczym szale.
Wierzono, że wilkołakiem można stać się za sprawą rzuconego uroku lub po ukąszeniu przez innego wilkołaka.
Przeistoczenie w wilka było również możliwe dzięki natarciu się specjalną maścią.
Wilkołactwo niekiedy jest postrzegane jako forma opętania przez zwierzę.
Można się jej nabawić na przykład pijąc wodę z kałuż, w których odciśnięte są wilcze łapy bądź będąc pogryzionym przez wilka.
Wilkołactwo jako likantropia figuruje w psychologii.
Jest to głębokie przekonanie pacjenta, że jest wilkiem lub dzikim zwierzęciem.
I choć nie następuje przemiana fizyczna, pacjent może wierzyć, że miała ona miejsce, i stać się niebezpieczny dla postronnych.
(http://pl.wikipedia.org/wiki/Wilkołak)Plik pdf jest zamknięty w postaci rastrowej złożonej ze skanów.