Podstawy semiotyki dla kulturoznawców

Książka ta nakłania do zadawania istotnych pytań, które dopiero po jej lekturze mogą się narodzić, dlatego każdy humanista, a nie tylko adept kulturoznawstwa, powinien być zainteresowany uważną lekturą tego tekstu.
Książka ma w tytule określenie „podstawy” i mówi o fundamentach pojęciowych semiotyki, ale służyć ma do zbudowania całego gmachu wiedzy o niej, w formie zachęty dla samodzielnych „konstruktorów”.
Życzyłbym sobie, aby każdy zaawansowany tekst o przeznaczeniu dydaktycznym mógł otrzymać taką rekomendację.Z recenzji Adama SkibińskiegoCzy jest to propozycja tylko dla kulturoznawców, jak sugeruje tytuł?
Na pewno nie, w tytule powinno być raczej dla studentów kierunków humanistycznych albo dla humanistów.
Pomimo aspiracji bycia czymś na kształt podręcznika (odwołanie się Autorki do prowadzonych zajęć ze studentami) dla czytelników wkraczających w świat znaków i ich zawiłości formalnych, po pracę powinny również sięgnąć osoby, które mają już pewne podstawy, np.
z teorii komunikacji, interpretacji sztuki, literatury, ale chciałyby poszerzyć/odświeżyć swoją wiedzę o semiotyce lub zyskać nowe kompetencje.
Praca, szczególnie w części prezentującej nurty współczesnej semiotyki, nie powinna tracić swoich walorów z biegiem czasu.Z recenzji Tomasza MichalukaAgnieszka Doda-Wyszyńska – profesor nadzwyczajny Uniwersytetu im.
Adama Mickiewicza w Poznaniu, z wykształcenia filozof, od 2000 roku związana z kulturoznawstwem.
Wiele lat pracowała w Zakładzie Semiotyki Kultury, ostatnio związała się z Pracownią Performatyki Instytutu Kulturoznawstwa.
Zainteresowania: filozofia kultury, semiotyka, film, filozofia przedstawienia, współczesna mitologia, dydaktyka humanistyki, kultury wpływów, czyli zagadnienia domagające się odpowiedzi na pytanie o kształt i funkcjonowanie tego, co Michel Foucault nazywa wiedzą-władzą.
Ostatnie książki: Inwazja ikonoklastów.
Filozofia przedstawienia Jacques’a Ranciere’a (2012), Pułapki przedstawienia.
Filozofia przez pryzmat praktyk montażu pojęć (2016), Zarządzanie martwymi.
Ironia eschatologii (2019).
W wolnych chwilach zajmuje się wideofilmowaniem i animacją.