Piękny dzień na demokrację

[O KSIĄŻCE]„Piękny dzień na demokrację” Kacpra Wodiczko jest wyjątkową powieścią/opowieścią; całość (bez retrospekcji i wizji) dzieje się w ciągu jednej upojnej nocy (Sylwester…) w pewnym drewnianym domu w Beskidach między kilkoma barwnymi, łebskimi postaciami; dzieje się zarówno w narracji, monologu, dialogu, pentalogu i heksalogu.
Wśród bohaterów prym wiedzie warszawski kompozytor, gospodarz wspomnianego domu i wodzirej imprezy.
Atmosfera wielokroć emanuje natężeniem, napięciem, wyobrażone wymyka się widzialnemu.
Towarzystwo, skądinąd porządnie wykształcone, w takiej atmosferze właśnie, próbuje dowieść istnienia tudzież nieistnienia Boga.
W ogóle autor plecie wątki w misterny, a i zawadiacki, sposób.
Jeśli ktoś chce się fajnie stracić w lekturze, ona już tu jest!Robert Rybicki [FRAGMENT]„zdawało się, że z długiego snu się właśnie wybudzili, z jakiejś tajemnej wieży na pustkowiu się właśnie wydostali, uciekli do lasów nieprzebytych, gdzie wilki wyją, a zjawy po dolinie się snują, byle dalej, byle nie tu.
Uciekli, mimo że drzwi żelazne wciąż na cztery spusty zamknięte stoją.” [O AUTORZE]Kacper Wodiczko - urodzony w 1999 w Warszawie.
Ukończył studia na Wydziale Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego.
Studiował w City College of New York.
Obecnie studiuje na Uniwersytecie Warszawskim.
Lubi grać na gitarze, podróżować, pływać, i pisać