Przedwiośnie

Panoramiczny obraz państwa polskiego odradzającego się po latach niewoli.Cezary Baryka urodził się i wychował w pięknym, kosmopolitycznym Baku, w Imperium Rosyjskim.
Choć oboje rodzice byli Polakami, mówił po rosyjsku znacznie lepiej niż po polsku.
Gdy miał 14 lat, jego dostatnie i szczęśliwe życie przerwał wybuch I wojny światowej.
Ojciec został powołany do wojska.
W Baku wybuchła rewolucja, potem wojna Ormian z Tatarami, potem przyszli bolszewicy.
Dom Baryków został kompletnie splądrowany, matka Cezarego umarła.Cudem uratowany z zawieruchy wojennej ojciec przekonał syna do opuszczenia Baku.
Razem dotarli do Moskwy, gdzie Cezary zamierzał zostać na stałe, mimo protestów ojca.
Chłopak nie czuł się Polakiem, nie miał żadnych związków z ojczyzną rodziców.
Zmienił jednak zdanie, gdy ojciec roztoczył przed nim wspaniałą wizję Polski „szklanych domów”, kraju powszechnej szczęśliwości i sprawiedliwości, ładu i porządku...