Ody

Pieśni liryczne (Carmina), znane także jako „Ody” (Odes), wydane zostały w czterech księgach.
Ody napisane zostały w różnych metrach poetyckich i zawierały różnorodną tematykę.
Chociaż w tematyce ód znalazły się zapożyczenia z poezji greckiej, to jednak większość z nich zrodziły okoliczności związane z życiem poety, czy też jego wspomnienia.
Wiele utworów była to poezja okazyjna, skierowana do przyjaciół i znajomych.
Wielokrotnie też zajmował Horacy głos w sprawach publicznych.
Ody były w poezji całkowitą nowością.
Jako szczególną innowację odebrano liryczne pieśni patriotyczne.
Słuchano w Rzymie patriotycznych przemówień z ust wodzów i polityków, czytano je w epopejach.
Ale żaden liryk nie przemawiał dotąd z piedestału wieszcza narodowego czy kapłana muz – z wyjątkiem Eklogi IV Wergiliusza.
W takiej roli próbował Horacy występować już w niektórych Epodach, jednak w Odach ze szczególnym jednak poczuciem wieszczej powinności przemówił do społeczeństwa rzymskiego, a zwłaszcza do młodzieży, jako przez bogów wybrany poeta i wychowawca.
(Za Wikipedią).