O nienawiści i prześladowaniu Żydów. Monodramy

Zadaniem dramaturgów i reżyserów jest zadawanie pytań, a także pisanie oraz wystawianie historii i dramatów, zadaniem historyków – dociekanie, co stoi za takimi dramatami.
Obydwa te zawody muszą się uczyć wzajemnej współpracy.
Moim zdaniem monodramy Włodzimierza Hermana mieszczą się w tej tradycji tak samo jak dramat Dochodzenie Petera Weissa.Hans Henning Hahn, z PrzedmowyOpinie osobiste Włodzimierza Hermana, świadectwo jego doświadczeń, są ważnym źródłem dla badacza historii, a dla reżysera czy aktora – materiałem do pracy.Ryszard Stemplowski, z PosłowiaWłodzimierz Herman, ur.
w 1937 r., reżyser i kierownik artystyczny Studenckiego Teatru Kalambur we Wrocławiu (1962–1968) oraz reżyser etatowy Teatru Polskiego we Wrocławiu (1967–1970).
W 1970 r.
w związku z falą politycznego antysemityzmu w Polsce wyemigrował i osiadł ostatecznie w Danii, gdzie zrealizował ponad sto produkcji na scenach eksperymentalnych i w większych teatrach (również w Duńskim Teatrze Królewskim w Kopenhadze).
Reżyserował gościnnie w Nowym Jorku, Moskwie i Budapeszcie.
W 2000 r.
został odznaczony przez Prezydenta RP Krzyżem Kawalerskim Orderu Zasługi RP za wkład w polską kulturę i promowanie polskiego teatru za granicą.
Uhonorowany również Nagrodą Międzynarodowego Instytutu Teatralnego ITI za rok 2017.
Autor kilku książek, m.in.
Filozof na scenie, czyli moja przygoda teatralna z Kierkegaardem.
Wrocławska nostalgia (2015) oraz Mój Dybuk.
W poszukiwaniu tożsamości: drogi, bezdroża, dygresje (2017).
To drugie opracowanie zawiera nowe autorskie tłumaczenie dramatu Dybuk An-Skiego.