Wokulski w Paryżu

Co robił Wokulski w Paryżu?
Pił, bardzo dużo pił: szampana z Suzinem, mazagran i koniak.
Koniak pił Wokulski litrami, kiedy tylko napadały na niego wspomnienia: Warszawy i kobiety, na widok której baraniał, stawał się kastratem, impotentem, durniem, albo prowokatorem.
Po tej kobiecie odbywał Wokulski w Paryżu żałobę.
Pokutował po nieponiesionej stracie, bo jej nie chciał.
To ona go chciała, ale on tylko o niej marzył.
Kiedy mógł ją mieć, było już za późno.
Zresztą wyobraźmy sobie Wokulskiego z Izabelą w łóżku.Katastrofa!
Co jeszcze robił Wokulski w Paryżu?
Oddawał się rozpuście.
Wokulski w Paryżu stał się cielesny.
Nabrał ciała.
Został mężczyzną.
Co prawda mężczyzną bywał już wcześniej, ale niechętnie.
Obowiązki z Minclową wykonywał równie mechanicznie jak rachunki.
W Paryżu odżył.
Na chwilę długą jak wieczność.
Ekstatyczne kurewstwo działało na Wokulskiego równie mocno jak szare oczy Izabeli Łęckiej, które pozbawiały go męskości.