Pedagogizacja wytworów nauki i sztuki w ramie widowisk kulturowych

Książka stanowi zbiór czterech wypowiedzi na następujące tematy: konferencja naukowa, pedagogika ogólna, kicz i Letnie Szkoły Młodych Pedagogów.
Wszystkie one są ramowane widowiskiem kulturowym, które umożliwia konceptualizację tematów od strony „działającej” w nim kultury i opracowanie, kolejno: teorii konferencji, procesu strukturowania w pedagogice ogólnej, struktury kiczu i tzw.
Szkołownii.
W przypadku teorii konferencji naukowej Autor odwołuje się do mitu założycielskiego jako podstawy kreacji widowiska kulturowego w jego rytualizowanej i koegzystencjonalnej odsłonie.
Strukturowanie jest procesem prowadzącym czytelnika od braku zrozumienia tekstu do jego zrozumienia.
Kicz odsłania odbiorcom swoją strukturę i pozwala wykreować tzw.
kiczmana.
Natomiast Szkołownię badacz opisuje w trzech odsłonach, prezentując „dramat” kształtowania się pedagogiki w ostatnich latach XX wieku.