Efektywność treningu kreatywności dzieci i młodzieży

Teoretyczno-empiryczno-aplikacyjny (praktyczny) charakter rozprawy wskazuje na wyczerpujące, holistyczne, spójne i całościowe opracowanie problematyki procesu stymulowania twórczości dzieci i młodzieży oraz efektów tej stymulacji.
Warto tu podkreślić, że Autorka podjęła bardzo odważną decyzję dotyczącą wyboru rzadko stosowanego w nauce podejścia pedagogicznego polegającego na opracowaniu uniwersalnego, ciekawego, autorskiego programu rozwijania twórczości dzieci i młodzieży oraz objęcia badaniami eksperymentalnymi tak szeroko określonej wiekowo próby badanych, to jest dzieci i młodzieży od 7 do 17 lat.
(…) W monografii mamy więc do czynienia zarówno z badaniami podstawowymi, jak i stosowanymi ‒ a patrząc na to z innej strony ‒ z badaniami interdyscyplinarnymi lokującymi się głównie w psychologii i pedagogice (…).
Rozprawę cechuje bardzo wysoki poziom merytoryczny, jest to dzieło przemyślane, twórcze, świadczące o wysokich kompetencjach naukowo-badawczych, bardzo dużym nakładzie pracy.
Stanowi znaczące osiągnięcie w dziedzinie polskiej pedagogiki, ze względu na zastosowania w praktyce edukacyjnej oraz ogólny wysoki poziom metodologiczny.Z recenzji dr hab.
Janiny Uszyńskiej-Jarmoc, prof.
UwBPraca Ewy Wiśniewskiej jest znakomitym, dojrzałym i rozwiniętym studium empirycznym, jakich próżno szukać w polskiej, i nie tylko polskiej, pedagogice/psychologii twórczości.
Autorka podjęła się trudnego i złożonego zadania teoretyczno-badawczego i na kartach książki daje świadectwo rozwiniętych kompetencji naukowych (…).
Głęboka wiedza teoretyczna, świetny warsztat badawczy, umiejętności analizy statystycznej oraz dyskursywność wywodu pozwoliły Jej na stworzenie pracy, która wzbogaca dorobek dyscypliny o dzieło znaczące.
Podkreślę jeszcze raz – w polskiej literaturze naukowej na ten temat nie ma dzieła o podobnej randze.
Z recenzji prof.
dr.
hab.
Krzysztofa Szmidta, UŁ