Nauka a praktyka społeczna. Uniwersytet i przemysł

Do dziś nie udało się rozstrzygnąć na ile programy edukacji są wyrazem autonomii szkoły wyższej, a na ile narzucane przez re¬sort.
Praktycznym rozwiązaniem jest tu racjonalny kompromis, uwzględniający zarówno strategie rozwoju gospodarki oraz wizję zmieniającego się tak dynamicznie rynku pracy.
A więc w obecnej sytuacji, kiedy nie ma szans w trakcie procesu na¬uczania na przedstawienie wszystkich danych i faktów, koncen¬trujemy się na zdolności do ich interpretacji, osławionych już kompetencji miękkich i umiejętności.
Profil absolwenta powi¬nien być ciągle zmieniającą się odpowiedzią na potrzeby rynku pracy.
– Jacek Guliński Współcześnie jednym z głównych zadań nauki jest (czy powinno być) udzielenie odpowiedzi na pytanie typu: jaką chcemy mieć (czy chcielibyśmy mieć) rzeczywistość?
Inaczej mówiąc: co na¬leży zrobić, jak ukierunkować ludzkie działanie tak, aby moż¬na było dokonać maksymalnych zmian w świecie, zaspakaja¬jących w sposób świadomy najważniejsze potrzeby człowieka.
Niezbędne przy tym jest powiązanie nauki z różnymi formami działalności praktycznej człowieka.
– Edward Jeliński