Karanie, terapia, resocjalizacja. W poszukiwaniu najlepszych rozwiązań

W moim przekonaniu recenzowana praca naukowa stanowi cenne opracowanie z zakresu resocjalizacji, którego odbiorcami będą: funkcjonariusze penitencjarni, kuratorzy sądowi, terapeuci, pedagodzy resocjalizacyjni, psycholodzy, kryminolodzy, prawnicy oraz studenci wielu kierunków studiów i pracownicy naukowi.
Takie szerokie grono Czytelników wynika z wszechstronnie ukazanej problematyki resocjalizacji przestępców i nieletnich.
Odbiorcy zaspokoją swoje wielorakie potrzeby poznawcze.
Uzyskają podstawową wiedzę lub utrwalą ją w zakresie terminologii stosowanej w naukach społecznych.
Poza tym będą mieli okazję do pogłębionej refleksji nad zjawiskami powiązanymi z: nieprzystosowaniem społecznym, niedostosowaniem społecznym, wykolejeniem społecznym, a także zaburzeniami w zachowaniu i emocjonalnymi.
Praktycy skorzystają zapewne z tzw.
dobrych praktyk dotyczących: karania, terapii i resocjalizacji, wybierając najlepsze rozwiązania.Fragment recenzji 1 Problematyka resocjalizacji wciąż stanowi obszar wielu dyskusji, właściwie w dużej mierze sprowadzających się do wskazywania jej wad i ograniczeń.
Redaktorki tomu dobrały teksty konstytuujące publikację w taki sposób, aby odzwierciedlić złożoność tego procesu, czyli pokazać w obiektywny sposób jego wady i zalety.
Ponadto Czytelnik może prześledzić cały ciąg podejmowanych działań od karania poprzez podejmowanie odpowiednich działań resocjalizacyjnych po konkretne działania, czyli terapię, wsparcie i readaptację.
Ujęcie takie jest w pełni nowatorskie, ponieważ nie tylko prezentuje zagadnienia związane z procesem resocjalizacji, ale rozszerza jego postrzeganie o środki leczniczo-terapeutyczne, które w efekcie przekładają się na readaptację do środowiska zewnętrznego.Fragment recenzji 2