Diagnoza i terapia w logopedii

Teksty.
zawarte w książce, dotyczą różnych kwestii.
Najczęściej – zewzględu na specyfikę przedmiotu – są one przedstawiane jako doniesienia z badańbądź własnej praktyki logopedycznej.
Często towarzyszy temu refleksja naturyogólnej.
W każdym razie stanowią one cenny materiał do refleksjidla badaczy oraz – niekiedy – dobrą podstawę dla ukierunkowania poszukiwańbadawczych dla adeptów logopedii.Bardzo trudno było uporządkować zebrane teksty.
Każdy z nich zawierabowiem zarówno opis stanu badań w jakimś zakresie, jak i przedstawia zebranyprzez autorów materiał, który został tu poddany analizie.
Prezentowane opracowanianie odpowiadają też na pytania postawione w tytule konferencji.
Skupiająsię właśnie na problemach diagnozy, terapii – jeśli idzie o zaburzenia mowy, orazstymulacji – jeśli odnosi się to do zakłóceń w zakresie rozwoju mowy.
Dlategojako zasadę porządkującą przyjąłem stopień ogólności poruszanych problemów.Tom składa się z trzech części.
Pierwszą – Zagadnienia ogólne – stanowią trzyteksty.
Druga – zatytułowana nieco umownie Diagnoza – gromadzi 10 artykułów,w których zostały poruszone różne zagadnienia opisujące albo stan badań, albopropozycje postępowania diagnostycznego w logopedii.
Trzecia – Terapia i stymulacja– obejmuje 19 tekstów, które zasadniczo stanowią doniesienia z badańna temat postępowania logopedycznego lub praktyki własnej autorów.