Przestrzenie edukacyjnego współdziałania w budowaniu społeczeństwa obywatelskiego t.1

Dynamika przemian współczesnego świata wymusiła na człowieku XXI wieku umiejętność wykreowania aktywnego reagowania na wszelkie zachodzące zmiany w otaczającej rzeczywistości.
Swoistego rodzaju predyspozycje do nabywania nowych zdolności radzenia sobie z wyzwaniami i problemami dzisiejszego świata stały się unikatowym ludzkim atrybutem.1 Podążając za zmianą we wszelkich sferach życia współczesny człowiek musi funkcjonować w różnorakich przestrzeniach.
Do jednej z ważniejszych należy przestrzeń edukacyjna, której celem jest dostosowanie osób (…) do panujących w danym społeczeństwie ideałów i celów wychowawczych (…).2 Przestrzeń edukacyjna może przyczyniać się do definiowania tożsamości, nabywania niezbędnych kompetencji do prawidłowego funkcjonowania w społeczeństwie.
Różnorakie przestrzenie edukacyjne powinny uwzględniać trendy i postęp społeczny, który staje się dynamizmem mobilizującym do współdziałania w budowaniu społeczeństwa obywatelskiego.
Społeczeństwo obywatelskie, którego fundamentem jest wolność, świadomość a zasadniczą ideą jednoczenie ludzi3 odnosi się do wielu form nieprzymusowego działania zbiorowego, skupionego wokół wspólnych interesów, celów i wartości.4 Poddając analizie poruszane kwestii nasuwa się pytanie, czy i w jaki sposób przestrzenie edukacyjne budują społeczeństwo obywatelskie?
Odpowiedzi na to pytanie będą poszukiwać autorzy tekstów zawartych w I tomie monografii „Edukacja XXI wieku”, która została poświęcona tematyce Przestrzenie edukacyjnego współdziałania w budowaniu społeczeństwa obywatelskiego.