Miejsce, przestrzeń, krajobraz – edukacyjne znaki

Autorzy książki to pedagodzy, dydaktycy i geografowie, zajmujący się problematyką społeczną.
Interesujące, a zarazem paradoksalne w tym kontekście, jest przedstawienie miejsc znanych, oswojonych (na przykład klasy szkolnej, czy pokoju nauczycielskiego) z innej perspektywy, ukazującej ukryte znaczenia, relacje władzy czy bezsens racjonalnie - wydawałoby się - urządzonych pomieszczeń.
Na przeciwległym krańcu sytuuje się oswajanie miejsc, których z racji pełnionych przez nie funkcji, dla człowieka z zewnątrz oswoić się nie da.
Przykładem takiego oswojonego miejsca może być więzienie.