Ontologia bezkształtu

Książka jest – Deleuzjańską w duchu – analizą koncepcji istoty ludzkiej w filozofii Nietzschego i Foucaulta.
Stanowi także próbę ukazania Foucaulta jako spadkobiercy i kontynuatora Nietzscheańskiej ontologii sił, który – mimo że jego kontynuacja ma charakter twórczy – musi mierzyć się z podobnymi problemami co Nietzsche.
Oś rozważań wyznaczają figury Dionizosa-Różnicy i Ariadny-Tożsamości, które autorka najpierw zidentyfikowała jako podstawowe pojęcia dzieła Nietzschego, a następnie naniosła na dzieło Foucaulta, co pozwoliło na wydobycie nieoczywistych i podskórnych powiązań myśli obu filozofów.
Na tle tych rozważań autorka formułuje również niezwykle ważne pytanie o teoretyczną prawomocność pedagogiki jako „nauki” o wychowaniu po „śmierci człowieka”.Ta bardzo dobra praca podnosi niezwykle istotne problemy poznawcze z dziedziny filozofii i pedagogiki, które rozważane są w sposób samodzielny, twórczy i oryginalny, a zarazem merytorycznie rzetelny […].
(Dr hab.
Paweł Pieniążek, prof.
UŁ)Praca Katarzyny Dworakowskiej jest po prostu piękna.(Prof.
dr hab.Tomasz Szkudlarek)*********Dr Katarzyna Dworakowska – doktor nauk społecznych, asystent w Zakładzie Filozoficznych Podstaw Pedagogiki na Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Warszawskiego.